Salamanders

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
mp3 download for android https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fy.mp3download https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fy.musicdownload descargar mp3 https://play.google.com/store/apps/details?id=com.ff.mp3download https://play.google.com/store/apps/details?id=com.ff.musicdownload descargar mp3 https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fz.mp3download https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fz.musicdownload descargar mp3 https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fi.mp3download https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fi.musicdownload descargar mp3 https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fs.mp3download https://play.google.com/store/apps/details?id=com.fs.musicdownload descargar mp3

Ambystoma mexicanum - Axolotl

 

 Omschrijving

De Axolotl is een grote (tot 30-35 cm) neotene salamander. Neotenie houdt in dat ze hun hele leven hun uitwendige kieuwen behouden, net als in het larve-stadium, maar dan wel geslachtsrijp worden. De basiskleur van de wilde dieren is donker grijs met talrijke donkere marmering. In gevangenschap zijn er al vele kleurmutaties ontstaan, mede doordat ze als proefdier in het laboratorium werden gebruikt, en door selectieve kweek.

Het geslacht Ambystoma bestaat uit talrijke, soms zeer op elkaar lijken soorten, waar het vaker gebeurt dat er neotene dieren voorkomen. De meest verwante soort aan de axolotl is Ambystoma tigrinum (tijgersalamander), die zich ontwikkelt als een landbewoner.

Alle axolotls in gevangenschap zijn ook ontstaan uit kruizingen met de A. tigrinum. Axolotls zoals wij ze kennen hebben nog maar weinig gemeen met de 'originele' wilde axolotl, en kunnen daarom als gedomesticeerd beschouwd worden.

Er zijn van Ambystoma mexicanum geen ondersoorten beschreven.

Axolotls kunnen metamorfoseren tot een landsalamander door toevoeging van schildklier aan hun dieet. Zo kunnen ze zich ook voortplanten, maar hun nakomelingen zullen weer als een neotene salamander door het leven gaan. Overigens worden gemetamorfoseerde dieren niet erg oud.

Herkomst

 De Axolotl is inheems in een groot ondiep moerasachtig meer, het  Xochimilco-meer in Mexico City, en de daaraan verwante kanaaltjes. Met name door verontreiniging, en het droogleggen van hun habitat is de axolotl met uitsterven bedreigd.

Habitat  

Er is niet heel veel bekend over het natuurlijke habitat van de axolotl. De wateren van Xochimilco-meer heeft een modderige bodem en is erg rijk aan planten en dierlijk leven. Temperaturen komen zelden boven de 20°C, en kan makkelijk zakken tot 6-7°C in de winter.

Huisvesting

Axolotls zijn solitair levende dieren, die kleinere soortgenoten als voer beschouwen. Als je meerdere dieren in een aquarium wilt houden, is het belangrijk om dieren van dezelfde grootte bij elkaar te plaatsen. In een aquarium van een meter lang kun je maximaal 3 tot 4 volwassen dieren houden.

Het gebeurt veel, dat axolotls kiezels en kleine keien verorberen. Dit kan tot verstopping leiden, waar ze vaak aan komen te overlijden. Houd hier dus rekening mee tijdens het inrichten met decoratiemateriaal. Als bodembedekker is het standaard grind niet verstandig. Vaak komt het er via de natuurlijke weg wel weer uit, maar grind is vaak scherp, wat tot inwendige beschadigingen kan leiden. Beter is het om deze dieren te houden op fijn zand, caviar-grind (dit is fijn, en rond) of een kale bodem. Zorg voor voldoende schuilmogelijkheden in de vorm van keien (die in ieder geval een stuk groter zijn dan de kop van de axolotl)  of hout, wat geschikt is voor aquaria. Ook kunststof aquariumdecoratie is geschikt. Axolotls hebben nog wel eens de neiging om naar elkaar te happen, met als gevolg afgebeten poten of kieuwen. Gelukkig beschikken axo's over het verbazingwekkende vermogen om missende of beschadigde lichaamsdelen te regenereren. Binnen enkele weken is een lichaamsdeel weer volledig aangegroeid. Zelfs delen van de hersenen en het hart kunnen weer terug groeien. Toch is het beter om dit te voorkomen, aangezien bacterieën en schimmels snel kunnen optreden via een wond.

Axolotls houden van schoon en zuurstofrijk water, wat niet te warm is. Temperaturen van 14-22°C prefereren ze het liefst. Het kwik mag niet voor langere tijd de 24-25°C overschrijden. Dit veroorzaakt stress en vermagering, met vaak schimmel en bacterieële infecties als gevolg.

Voeding

Axolotls eten alles wat maar in hun bek past. Afwisseling is belangrijk. Op deze manier krijgen ze een grotere verscheidenheid aan voedingsstoffen binnen. Regenwormen kunnen als hoofdvoedsel worden gegeven. Maar ook diepvriesvoer (tubifex, rode muggelarven etc.) wordt gegeten. Ook zijn er axo-houders die hun dieren voeren met niet-natuurlijk voedsel zoals (runder)hart, gehakt en (nest)muisjes. Dit is niet aan te raden omdat het maag-darmstelsel hier niet op berekend is, en het kan leiden tot spijsverteringsproblemen.

Ook vis (geen zeevis) en zoetwatergarnalen kunnen worden gevoerd.

Tegenwoordig zijn er ook zgn. axolotl-pallets op de markt. Dit is een volledig diervoeder speciaal toegespitst op de behoeftes van de axolotl. Indien dit ter afwisseling wordt gegeven kun je ook kiezen voor zalm- of steurpallets.

Voortplanting

 Over de voortplanting in het wild is weinig bekend. Met een temperatuurverschil zijn dieren vaak al in stemming te brengen. Voorwaarde is wel dat de vrouwtjes al eieren dragen. Een afkoeling in de temperatuur stimuleert de dieren tot voortplanting. Het maakt niet zoveel uit welke temperaturen worden bereikt, als er maar voor de dieren een duidelijk waarneembare afkoeling is.Dit hoeft voor de verzorger nog niet eens waarneembaar te zijn, die dus voor een hele verrassing kan staan. Het is mogelijk dat de afkoeling in het natuurlijke habitat veroorzaakt word door hevige regenval, en dat dit word nagebootst bij dieren in gevangenschap.

Na het afzetten en opnemen van de spermatoforen begint het vrouwtje gewoonlijk na enkele dagen eieren te leggen (tot zo'n 250 stuks).De eieren worden in kleine trosjes aan planten en ander decoratiemateriaal vastgekleeft.

Het legsel moet worden gescheiden van de ouderdieren, indien men larven op wil kweken. Afhankelijk van de temperatuur, komen de eieren binnen twee weken uit. De larven beginnen te eten, wanneer de dooierzak is opgeteerd. Dit is meestal na enkele dagen.

De larven zijn op te kweken met Artemia-naupliën of kleine watervlooien. Houd niet teveel larven in een bak, maar verdeel ze over meerdere bakken. Met name artemia gaat snel dood in zoet water, wat dus snel verontreinigt. Filteren kan wel maar met een erg langzame uitstroming, aangezien de larven geen beste zwemmers zijn, en niet van stromend water houden.

Wanneer de larven een lengte hebben bereikt van 20 mm, kan groter voer worden gegeven (watervlooien, tubifex, rode muggelarven, enchytreeën). Bij een lengte van 40 mm kan ook regenwormpjes en diepvriesvoer worden gegeven.

Op de leeftijd van 12 maanden, zijn de dieren meestal al geslachtsrijp.

Varianten

Door de vele generaties inteelt, lijnteelt en genetische experimenten zijn er een aantal kleurvarianten ontstaan. Naast de wildkleur (donkergrijs gemarmerd) zijn er o.a. albino, goud albino, zwart, bont en koper. Doordat deze kleurvarianten door elkaar heen kunnen worden gekweekt, zullen er nog vele kleurslagen volgen.

 

Deze caresheet is geschreven door Joost van Wijk, naar een vrije vertaling van de caresheet van www.salamanderland.at. Vertaald met toestemming

 

Last Updated on Sunday, 20 March 2011 20:02  

Inloggen & Registreren

Wie is online?

We have 7 guests online

Polls

wat vinden jullie van de nieuwe site?